Monday, November 19, 2007

ένα βήμα...

Ένα βήμα μπροστά και δύο πίσω. Με μία καρφίτσα σκαλίζει την ψυχή της για να κρύψει μέσα της λίγη ελπίδα. Κάνει χώρο για να την αγκαλιάσει η ζωή.
Η ενοχή είναι σιωπηλή και ήταν πίσω από κάθε της βήμα. Μία σκιά που πολλές φορές έμπαινε μπροστά της και της έκλεβε τον ήλιο. Μα είναι δυνατόν να γίνεται αυτό; Μπαίνουν οι σκιές μπροστά; Αναρωτήθηκε.
Η ενοχή έχει χρώμα μαύρο. Είναι δύσκολη η παραδοχή της. Της βάφει τα βήματα χωρίς να το καταλάβει. Σε έναν απλό περίπατο το πλακόστρωτο πίσω της γίνεται μαύρο. Ταιριάζει με τα ρούχα που διαλέγει να φοράει το χειμώνα.
Θα αλλάξει όμως, θα πάρει πίσω τον ήλιο της και θα βάψει την ενοχή της βαθύ γαλάζιο για να γίνει ένα με τον ουρανό ή ένα με τη θάλασσα.
Θα την κάνει καράβι να φύγει μακρυά...

9 comments:

η ψυχη μου το ξερει said...

Ίσως η λύση είναι να την αντιμετωπίσουμε με αχρωματοψία!!

Καλό βραδάκι

maria_pin said...

Αντε, καιρός να βγάλουμε τα μαύρα, για να δούμε και άλλο χρώμα ε?

χχχχ

Angelito said...

Τι όμορφη κάλτσα!
Φιλιάδες!:)

Matthew said...

one step backward
two steps forward
war inna babylon!

FILIA!

η ψυχη μου το ξερει said...

ΚΑΛΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ και ο Νέος Χρόνος να σου φέρει ό,τι επιθυμεί η καρδούλα σου!!!

Να'σαι καλά και να περνάς καλύτερα!

Citronella said...

Καλά Χριστούγεννα, και να περάσεις όμορφα αυτές τις μέρες:)
Φιλιά

Ernest said...

dear friend, i wish you a happy new year, lot of love and work & money...

te mando un beso enorme hasta tu tierra...

can you send me some pictures from drama? streets, buildings, people, your bussiness, i want make a post about you and your town.

BIG BIG BIG KISS!!

maria_pin said...

Καλή χρονιά φιλενάδα!!
χχχ

Anonymous said...

Απλά βιβλίο σημειώνονται στο blog σας στο Digg και Stumble Upon. Απολαμβάνω την ανάγνωση σχόλια σας.